Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8455 E. 2024/14882 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2018/490 E., 2019/429 K. ŞUÇTAN ZARAR GÖRENLER:..., ... ŞİKÂYETÇİLER :..., ..., ... SUÇLAR :Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, ibadethanelere zarar verme HÜKÜMLER :Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER :Sanık, suçtan zarar gören ... ve ... vekilleri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, düşme Katılan sıfatını alabilecek surette mala zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan suçtan zarar gören ... ile ibadethanelere zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan Diyanet İşleri Başkanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmedikleri, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koydukları anlaşılmakla suçtan zarar gören kurumların 5271 sayılı CMK'nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; I.Katılan ... vekilinin görevi yaptırmamak direnme ve ibadethanelere zarar verme, katılan ... vekilinin görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Görevi yaptırmamak direnme ve ibadethanelere zarar verme suçlarından katılan ... Bakanlığının; görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından ise Diyanet İşleri Başkanlığının bu suçlardan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle, bu suçlar bakımından davalara katılma hakları bulunmadığından, katılan ... ve ... vekilinin bu suçlarla ilgili hükümleri temyiz etme hakları olmadığı anlaşılmakla katılanlar vekillerinin bu suçlara yönelik temyiz istemlerinin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Sanığın kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, ibadethanelere zarar verme, katılan ... vekilinin mala zarar verme, katılan ... vekilinin ibadethanelere zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2017/2598 Esas, 2018/7463 Karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere sanığın 17.03.2012 tarihli eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 153/1 ve 265/1. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve ibadethanelere zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 17.03.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, ibadethanelere zarar verme, katılan ... vekilinin mala zarar verme, katılan ... vekilinin ibadethanelere zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.