Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8451 E. 2024/11494 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/138 E., 2016/615 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu belirlenen suçtan zarar gören Bakanlığın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan iade işlemi üzerine Bakanlık vekilinin 31.05.2021 tarihli dilekçesi ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının kamu malına zarar verme suçu yönünden kamu davasına katılmasına karar verilerek; o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin olduğu ve Bakanlık vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık ...'nın yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 125/1, 3-a, 4. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırları ile sanık ...'ın yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 265/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 18.01.2016 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.