Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7660 E. 2024/17128 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 12.04.2016 SAYISI : 2015/741 E., 2015/670 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret kararının onanması, onama, bozma

Sanık ... Kahraman hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik katılanın itirazının Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 12.05.2016 tarih, 2016/7443 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12. 04.2016 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği ve bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede; 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince reddiyle, Tebliğname'ye uygun olarak temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıkların, katılanın konutuna gündüz vakti rızası bulunmaksızın kapısını kırmak suretiyle girerek hırsızlık yapmak şeklinde ki eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 03.09.2015 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk görevlilerince 20.05.2015 tarihinde düzenlenen olay yeri tespit tutanağı içeriğine göre sanıkların yapılan ihbar üzerine olay yerinden suça konu malzemeler ile ayrılamadan kolluk görevlilerince yakalandıkları nazara alındığında sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinin uygulanması gerekirken tamamlanmış suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.