Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7264 E. 2024/20391 K. – İ Ş Yeri Dokunul

Konu: İ Ş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/7264
Karar No
2024/20391
Karar Tarihi
Konu
İ Ş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/624 E., 2019/1072 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : İ ş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, şikâyetçiye ait iş yerine 12.02.2010 tarihi saat 18.00 ilâ 13.02.2010 tarihinde belirlenemeyen zaman diliminde hırsızlık amacıyla girmesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 15.03.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/7264, K. 2024/20391, T. 18.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-7264-e-2024-20391-k-cd7daff0a469