Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6992 E. 2024/9790 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bir hukukî ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2024 tarihli ve KYB-2024/42002 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1- Dosya kapsamına göre, bir hukukî ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçunun kovuşturulmasının şikayete tâbi olduğu, müştekilerin şikayetinin bulunmadığı göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Kabule göre de, evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.Dosya kapsamına göre, bir hukukî ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla hırsızlık suçunun kovuşturulmasının şikâyete tâbi olduğu, şikâyetçilerin şikâyetlerinden vazgeçtikleri ve hükümlünün de şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiği göz önüne alınarak, hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4-6. fıkraları ile 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/313 Esas, 2022/829 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeni hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73/4. maddesi delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği DÜŞMESİNE, (1) numaralı kanun yararına bozma talebi neticesinde verilen karar itibarıyla (2) numaralı kanun yararına bozma talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.