Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6902 E. 2024/10270 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlü hakkında Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/120 Esas, 2019/18 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca (3 kez) 2 yıl hapis cezası verildiği, bu kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli, 2021/15502 Esas ve 2021/19775 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmıyla, hesap hatası yapılarak eksik ceza tayin edildiğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesinde "Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz. " hükmünün yer aldığı ve 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında "...kanun yararına bozma üzerine bozulan mahkeme hükmünün davanın esasını hallettiği surette yargılamanın tekrarlanmaması, davanın esasını halletmediği surette yargılamanın tekrarlanması gerektiğinin" belirtildiği, inceleme konusu dosyada kanun yararına bozmaya konu sebeplerin 5271 sayılı Kanun'un 309/4-b maddesine de uymadığı anlaşılmakla Dairemizin, 24.11.2021 tarihli, 2021/15502 Esas ve 2021/19775 Karar sayılı ilâmıyla aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına bozulan, Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2017/120 Esas, 2019/18 Karar sayılı kararının yeniden yargılama yapılmaksızın mevcut hâliyle infaza verilmesi gerekirken, mahkemece dosya yeniden ele alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; verilen kararın hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesinin de mümkün olmadığı belirlenmekle; hükümlünün hukuken geçersiz olan karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dava dosyasının incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.