Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6081 E. 2024/12101 K. – İş Yeri Dokunulm

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/208 E., 2023/779 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/34715 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya aslının, diğer suçlar yönünden istinaf edilmesi sebebiyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderildiği gözetilerek, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/03/2019 tarihli ve 2017/383 esas, 2019/5489 karar sayılı ilamında "... Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikâyetçiye ait markete, açık halde iken gece saat 22.30 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi bozulmasına..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında, Somut olayda, sanığın 18/03/2020 tarihinde müşteki ...'ya ait hediyelik eşya mağazasındaki çekmeceden 800,00-1.000,00 Türk lirası civarındaki parayı, 19/03/2020 tarihinde ise ...'a ait tarım ürünleri mağazasında bulunan çekmecedeki 380,00 Türk lirasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; olayların gerçekleştiği işyerlerinin açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği ve hak sahiplerinin girilmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış oldukları bir yer olduğu, bu haliyle yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı cihetle, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir. 2. Sanık müdafiinin 29.09.2023 tarihli dilekçe ile hırsızlık suçu ile birlikte kanun yararına bozmaya konu iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükümleri de istinaf ettiği, Mahkemece istinaf isteminin reddine karar verilmediği ve dosyanın incelenmek amacıyla Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi karşısında inceleme konusu hükümlerin kesinleşmediği anlaşılmıştır. 3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.