Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/596 E. 2024/2498 K. – İş Yeri Dokunulmaz

Konu: İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/596
Karar No
2024/2498
Karar Tarihi
Konu
İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1631 E., 2023/3075 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının, ilk derece Mahkemesi'nce iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden verilen hükmü ''Geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlâl ettiği kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4 delaleti ile 116/2. maddesi gereğince yapılan uygulamada cezanın alt sınırının 1 yıl olmasına rağmen temel hapis cezasının 6 ay olarak tayin edilmesi'' suretiyle eksik ceza tayin edildiği gerekçesiyle sanık aleyhine istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak temyiz çerçevesinde cezanın arttırılarak hüküm kurulmuş olduğu ve kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, “eksik araştırma yapıldığına, sanığın suçu zaruret altında işlediğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/596, K. 2024/2498, T. 15.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-596-e-2024-2498-k-fe992b6f334f