Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5860 E. 2025/2795 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1024 E., 2024/224 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama I- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2023/1024 Esas, 2024/224 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, sanık müdafiinin itiraz dilekçesi sunması üzerine itiraz mercii olan Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2024 tarihli, 2024/148 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h-f maddesi uyarınca tayin olunan 5 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 7 yıl 15 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 8 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi, sonraki uygulamalar nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan ve kısa süreli olmayan erteli hapis cezasında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin a, c, d bentlerinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasına (kendi alt soyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ayrık olmak üzere) karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmasının hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olması nedeniyle bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.