Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5828 E. 2024/8741 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama I - Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.01.2024 tarihli ve 2023/2755 Esas, 2024/296 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2023/85 Esas ve 2023/249 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-c, 62 , 151/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca sırasıyla kurulan 1 yıl 8 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin verilen cezayı fazla bulduğuna, zararın bir kısmını ödediğine, ancak kalan kısmı ödemesi için kendisine fırsat verilmediğine, bu nedenle mağdur olduğuna; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın zararı karşılamak istediğini belirterek etkin pişmanlık gösterdiğine, sanığa süre verilirken tutukluluğunun devamına da karar verilerek zararı karşılamasının imkansız hale getirildiğine, eylemin gerçekleştirildiği binanın ön tarafının duvar veya çit ile çevrili olmadığına, müşteki ...'ın "apartmanın arka ve yan tarafları duvarla çevrilidir, ön cephesi yola bakar" ve müşteki ...'ın "apartmanın ön cephesi yola bakar önünde apartmana ait küçük bir bahçesi var, apartmanın diğer üç cephesi duvarla çevrilidir, ön cephesi yola açıktır" diyerek apartmanın etrafının çevrili olmadığını teyit ettiklerine, bu durumda apartmanın bahçesi dahi olsa yola açık olduğu, cadde üzerinde olduğu ve herkesin giriş çıkışına açık olduğu aşikar olan bahçedeki ağaçtan bisiklet alınması eyleminin bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturmayacağına, olsa olsa açıktan hırsızlık eylemi olarak kabul edilebileceğine, bu suçun da uzlaşma hükümlerine tabi olduğuna, müştekilere zarar miktarının sorulduğuna, ancak ne fiş ne fatura herhangi bir evrak talep edilmediğine, beyan edilen zararın gerçek zarar olup olmadığı konusunun açıklığa kavuşturulmadığına, sanık tarafından 3.850,00 TL ödendiğine, ikinci el bisiklet fiyatlarının kolluk marifetiyle araştırılarak zarar beyanının doğruluğunun teyit edilmesi gerektiğine, ilk derece mahkemesince verilen kararın yeterli araştırma ve değerlendirme yapılmadan verilmiş bir karar olduğuna, istinaf incelemesinde de aynı şekilde yeterli inceleme yapılmadığına, istinaf kararında işin esası ile ilgili ayrıntılı açıklamaya yer verilmediğine, istinaf sebeplerini karşılayacak gerekçeler sunulmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hakiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “... cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.