Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5622 E. 2025/1447 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5622
Karar No
2025/1447
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/502 E., 2023/641 K. SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama,bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Tehdit suçundan hüküm kurulurken gerekçe kısmında temel cezanın takdiren alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği halde, hüküm kısmında takdiren ve teşdiden ibaresi kullanıldıktan sonra alt sınırdan ceza tayin edilmesi çelişkili bir anlatım olmasına rağmen cezanın alt sınırdan tayin edildiği anlaşılmakla aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Tayin olunan hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/2, 57/6. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine dönüştürülen sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yazılı haklarından yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken hükmün gerekçesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapıldığı belirlenmesine karar verilmesine rağmen, hükümde teşdit sebebi gösterilmeksizin 1 kat arttırım yapılarak gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması, 2.Tayin olunan hapis cezası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/2, 57/6. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine dönüştürülen sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yazılı haklarından yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5622, K. 2025/1447, T. 03.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-5622-e-2025-1447-k-db49a02e9bdb