Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/538 E. 2025/7298 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/922 E. 2023/1488 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/449 Esas, 2021/247 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/1002 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçları yönünden dosyada alınan bilirkişi raporlarının sanıklara tebliğ edilmediği, birleşen bazı dosyalarda vergili cezasız tutara ilişkin bilirkişi raporu alınmadığı gibi bilirkişi raporlarında belirtilen vergili cezasız zarar miktarını ödemeleri halinde davanın düşmesine karar verileceği ihtarında bulunulmadığı, sanık ... hakkında kaçak su kullandığından bahisle atılı karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği sanık ...'un 01.03.2017 tarihli tutanağa ilişkin açılan kamu davasında beraat kararı verilmesi gerektiği, sanık ... hakkında kaçak su kullanımına ilişkin bir defa karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak TCK'nın 43. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği, sanık ... hakkında kaçak elektrik kullanımına ilişkin yine bir defa karşılıksız yararlanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak TCK'nın 43. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiği, sanık ... hakkında kaçak elektrik kullanımı ve kaçak su kullanımına ilişkin açılan davaların müştekilerinin farklı kurumlar olduğu her iki kuruma yönelik ayrı ayrı karşılıksız yararlanma suçunun oluşacağı buna rağmen bir kez TCK'nın 163/3. maddesi gereğince karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyet hükmü verilerek hükümde karışıklığa neden olunması ve hükümde karışıklığa neden olunması nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/1002 Esas, 2022/287 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2022/265 Esas, 2023/123 Karar sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu sebeple yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği değişik gerekçeyle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.