Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5102 E. 2024/20161 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/5102
- Karar No
- 2024/20161
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/1442 E., 2024/42 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan zamanaşımının ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının 765 sayılı Kanun'un 493/1.,522 maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın üzerine atılı eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle meydana gelen durma süresi de gözetildiğinde) ilk mahkûmiyet kararının verildiği 28.11.2006 tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Kebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.