Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5076 E. 2024/18265 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5076
Karar No
2024/18265
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/246 E., 2023/581 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER: Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıkların muhtarlık kararıyla hayvan girişinin ve otlatılmasının yasaklanmış olduğu mera arazisine sanıkların hayvanlarını sokarak otlattıkları eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a,154/2. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme, köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçları için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının; sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kurulan 24.12.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçu bakımından 01.12.2015 olan sorgu tarihinden; sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçu bakımından 15.10.2015 olan sorgu tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5076, K. 2024/18265, T. 02.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-5076-e-2024-18265-k-6e875402504e