Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4265 E. 2026/7696 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4265
Karar No
2026/7696
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1715 E., 2023/2934 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, savunma hakkının kısıtlandığı, suçun maddi unsurunun olmadığı, sanığın suçu işlemediği, eksik araştırma yapıldığı, 5237 sayılı Kanun'un 62... . maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması gerektiği, cezanın alt sınırdan verilip lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanığın katılanı arayarak bankadan aradığını ve kendisine yeni bir banka kartı göndereceklerini söyleyerek bazı bilgileri istediği, katılandan bu şekilde kredi kartı bilgilerini alarak katılanın hesabından 18.000,00 TL nakit avans kullandığı, söz konusu tutarın mobil bankacılık kullanılarak kredi kartından hesabına EFT yapıldığı ve paranın sanık tarafından çekildiği eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede istenen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4265, K. 2026/7696, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-4265-e-2026-7696-k-9b8deaf690bd