Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4193 E. 2026/9787 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2450 E., 2022/2986 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

11.02.2023 tarihli (Mükerrer sayılı) Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 120 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi” ile deprem nedeniyle olağanüstü hal ilan edilen illerde sürelerin 06.02.2023 (Bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 06.04.2023 (Bu tarih dâhil) tarihine kadar durmasına, duran sürelerin, durma sürenin sona erdiği günü takip eden 07.04.2023 gününden itibaren işlemeye başlayacağına, 05.04.2023 tarihli (Mükerrer sayılı) Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 139 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Yargı Alanında Alınan Tedbirlere İlişkin Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi" ile ise tedbirin 01.05.2023 (bu tarih dâhil) uygulanmaya devam olunacağına karar verildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin Malatya ilinde avukatlık görevini ifa ettiği gözetildiğinde temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, "alt sınırdan uzaklaştırılmasını gerektiren sebep olmadığına, gerekli incelemeler yapılmadığına, tanığın beyanı dışında delil olmadığına, sadece yorumlama yapılarak karar verildiğine, yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın gerekçeli olmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.