Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4104 E. 2024/7710 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi İTİRAZA KONU KARAR : Onama Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/18734 Esas, 2020/15453 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.02.2024 tarihli ve KD-2024/3018 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/2443 Esas, 2020/33 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/18734 Esas, 2020/15453 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ONANMASINA karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçu yönünden anılan onama kararının KALDIRILMASI ile “ Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/10/2021 gün ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararına göre de; 5271 sayılı CMK'nın 150/3 maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerektiği, sanığa mahkeme tarafından müdafii atanmadığından savunma hakkının kısıtlandığı ve hükmün bozulması gerektiğinin aşikar olduğu, hırsızlık suçu yönünden bozma nedeni olan bu usul hükmü nedeniyle hükmün BOZULMASINA” yönelik 23.02.2024 gün, KD- 2024/3018 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2024 gün, KD-2024/3018 sayılı itirazının KABULÜNE, Dairemizin 15.12.2020 tarihli ve 2020/18734 Esas, 2020/15453 Karar sayılı kararında yer alan sanık hakkında hırsızlık suçuna ilişkin onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede; Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.