Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3822 E. 2026/7270 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın hırsızlık kastı bulunmadığına, samimi ikrarda bulunduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, öncelikle beraatine aksi takdirde ise lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.02.2024 tarihli ve 2023/2-519 Esas, 2024/105 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, "Suç gündüz kabul edilen vakitte tamamlanmakla birlikte, elverişli hareketlerle eyleme başlanan zaman diliminin gece olması, suçun icra hareketlerinin gece vakti gerçekleştirilmesi, TCK'nın 143. maddesinde suçun gece vakti işlenmesinden bahsedilmekle birlikte aynı zaman diliminde tamamlanmasının da gerektiğine yer verilmesi ve sanıkların bir kez gece vakti mağdurun evinde bulunmakla 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik gerekçesinde de vurgulandığı üzere suçun gece vakti işlenmesinin getirdiği kolaylıktan faydalanmaları ve bu durumun mağdur üzerinde daha da olumsuz bir etki bıraktığından kuşku bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde TCK’nın 143. maddesi uyarınca ceza artırımına gidilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmelidir." Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.05.2013 tarihli ve 2012/13-1543 Esas, 2013/257 Karar sayılı ve 15.03.2016 tarihli ve 2014/847 Esas, 2016/128 Karar sayılı kararlarında ayrıca Dairemizin müstekar kararlarında belirtildiği üzere, "Sanığın gerçekleştirdiği eylemlerden birinin teşebbüs aşamasında kaldığı durumda aynı şikâyetçiye karşı farklı tarihte gündüz ve geceleyin işlenen suçlardan dolayı ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre daha ağır cezayı gerektiren suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve zincirleme suç hükümleri uygulanarak verilecek cezanın da teselsülü oluşturan her bir suçun müstakil olarak belirlenen cezalarından az, toplamlarından ise fazla olmaması gerekmektedir." Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın 01.05.2021 tarihinde saat 00.24 sıralarında katılanın evine girdiği ve saat 11.43 sıralarında suça konu eşyaları çalarak evden ayrıldığı, yine 02.05.2021 tarihinde saat 13.00 sıralarında girdiği katılanın evinde hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği sırada kolluk görevlilerince yakalandığı ve bu eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı somut olayda; yukarıda açıklanan hususların İlk Derece Mahkemesi kararında gözetildiği nazara alındığında Tebliğname'deki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.