Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3501 E. 2026/6095 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2404 E., 2023/3948 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2022/2404 Esas, 2023/3948 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; 1. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair 29.01.2024 tarihli ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği; ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2024 tarihli Tebliğnamesi ile, yalnızca sanığın hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği anlaşılmakla; sanığın, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 29.01.2024 tarihli ve 2022/2404 Esas, 2023/3948 Karar sayılı ek kararına ilişkin temyiz istemi ile ilgili ek Tebliğname düzenlenmesi, 2. Sanık ...'ın da 29.04.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu hâlde, Tebliğname'de sanık ...'ın bahse konu dilekçesine yönelik görüş bildirilmediği anlaşılmakla; sanık ...'ın, 04.04.2024 tarihli ek kararı temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi, 3. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık ... hakkında verilen 04.04.2024 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında verilen 29.01.2024 tarihli ek kararın sanıklar müdafilerine tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; Ceza Genel Kurulu’nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında“Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, ek kararların sanıklar müdafilerine de tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle ek kararların sanıklar müdafilerine tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde ek kararların sanıklar müdafilerine tebliği ile, tebliğ- tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.