Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2824 E. 2025/11589 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1969 E., 2023/1823 K. SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hükümler kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, incelenmeksizin iade, onama I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, bu hükme karşı sanık müdafîi ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararı kaldırılarak sanık 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca doğrudan 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine dair bölge adliye mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından sanık müdafîin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye kısmen uygun olarak REDDİNE, II - Sanık hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk derece mahkemesi tarafından, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle maddesi kapsamında verilen beraat kararının, sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında verilen ve 272. maddenin 3. fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi kapsamında kalmadığı anlaşıldığından Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafîinin temyiz isteminin, sanık aleyhine somut delil bulunmadığına, suçun zamanaşımına uğradığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafîinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.