Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8260 E. 2025/3341 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/8260
Karar No
2025/3341
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 27.09.2019 SAYISI : 2019/1324 Esas., 2019/2501 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek Karara Yönelik Temyiz İsteminin Esastan Reddi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.11.2019 tarihli ve 2019/1324 Esas, 2019/2501 Karar sayılı ek kararın sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine; yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin kesin kararına yönelik sanık müdafi tarafından temyiz talebinde bulunması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesinin 11.11.2019 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun reddine dair karar verildiği, sanık müdafinin ek karara yönelik temyiz istemine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteminin, sanığın kusur durumuna itiraz edildiğine, sanığa fazla ceza verildiğine, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 19.07.2017 günü saat 00:25 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın mevcut olduğu, tek yönlü bölünmüş yolda, olay mahalline 40 metre uzaklıkta ana yol- tali yol işaret levhasının bulunduğu yolda sürücü ...'in 1,2 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobiliyle D-400 Karayolunu takiben Alanya istikametinden Manavgat istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalli ... Mevkinde bulunan ... karşısına geldiğinde istikametine göre sağ taraftan karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'a aracının sol ön kısmı ile sol şerit üzerinde çarpması sonucu yayanın ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığınca tanzim edilen rapora göre sanık ...'in ana yol-tali yol kavşağına kontrollü biçimde yaklaşmaya özen göstermeyip seyrine göre sağından sol tarafa karşı tarafa geçmeye çalışan sol şerit üzerinde yayaya çarpması sonucu meydana gelen kazada dikkatsiz,tedbirsiz ve kurallara aykırı davranışı sebebiyle tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece bir kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu ve yapılan ölçümde kaza anında 1,2 promil alkollü olması nedeniyle bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde düzenlenen, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2019/1324 Esas, 2019/2501 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 296/2 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/8260, K. 2025/3341, T. 26.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-8260-e-2025-3341-k-486cf5a21f85