Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1988 E. 2025/1749 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2814 E., 2023/2441 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/2814 Esas, 2023/2441 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2017/306 Esas, 2019/544 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2021/262 Karar sayılı kararı ile, dava konusu hırsızlık olayına ilişkin olduğu belirtilen kamera görüntülerine dair incelemelerde, faillerin olay yerine geldiği otomobilin plakasının belli olmadığı belirtildiği ve otomobilden inen kişinin sanıklardan biri olup olmadığı hususunda yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde jandarma kriminal laboratuarının raporunda görüntüde yer alan şahsın sanık ... olup olmadığına dair bir tespit yapılamadığı belirtilmiş olmasına rağmen, sadece görüntü CD'lerinin çözümlendiği tutanaklar ve duruşmalara temin edilip dinlenilemeyen tanık ...'ın hazırlık aşamasında polis merkezinde alınan ifadesinde yer alan soyut teşhisine dayanılarak, somut ve olay ile sanıkları ilişkilendiren şüpheden uzak mahkûmiyete yeterli delillerin nelerden ibaret olduğu belirlenmeden olaya ilişkin tek tanık olarak hazırlık aşamasında dinlenilmiş olan ... temin edilip usulünce dinlenilmeden delillerin hatalı şekilde değerlendirilmesi ile mahkûmiyet hükmü tesisi ve kabule göre de, Olay tarihinde olay yerinde gündüz saatinin 05.36'dan itibaren başladığı eylemin ise 05:43'den sonra cereyan ettiği anlaşılmasına göre eylemin gündüzden sayılan zaman diliminde gerçekleştiği gözetilmeden TCK'nın 143. maddesi uygulanmak suretiyle cezada arttırım yapılması gerekçeleri ile 5271 Sayılı CMK’nın 280/1-f maddesi gereğince hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2021/262 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2021/500 Esas, 2023/169 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.