Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15670 E. 2026/11332 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/15670
Karar No
2026/11332
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2737 E., 2020/959 K. SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 01.01.2017 HÜKÜMLER : İstinaf başvurularınınn esastan reddine, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık ...'e yapılan gerekçeli karar tebliğine dair mazbatanın usulüne uygun olup olmadığına dair denetim yapılamaması nedeniyle sanığın 16.03.2021 ve sonrasındaki muhtelif tarihlerde ileri sürdüğü temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; katılan vekilinin temyiz isteminin, zararın giderilmediğine, kamu malına zarar verme suçunun sabit olduğuna, hükmün alt sınırdan verildiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, "HTS kayıtları tespit edilmeksizin eksik araştırma ile karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ve duruşma talebine" sanık ...'in temyiz isteminin ise adil yargılanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. Sanıklar Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Sanıklar hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-a, 143, 142/5. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenemeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Tavas Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/15670, K. 2026/11332, T. 16.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-15670-e-2026-11332-k-68d77b56c57e