Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1503 E. 2026/7325 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/564 E., 2023/4053 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin "eksik araştırma sonucu karar verildiğine, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut bir delil bulunmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine"; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin "sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği hâlde, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına, "sanık hakkında Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2018 tarihli 2018/269 Esas, 2018/656 Karar sayılı ilâmındaki silahla tehdit suçundan verilen cezanın tekerrüre esas olması ve aynı mahkûmiyette hakkında tekerrüre hükmedildiği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7 maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin ibare eklenmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul veya yasaya uygun bulunan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.