Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/10176 E. 2025/987 K. – Konut Dokunulmazl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/672 E., 2024/187 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I- Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; İstanbul Anadolu 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2024 tarihli ve 2022/672 Esas, 2024/187 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dosyada vekaletnamesi bulunan sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen karardan sonra süre tutum dilekçesi sunmadığı, gerekmediği hâlde müdafie yapılan tebliğ üzerine hükmün temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, sanık müdafiine yapılan tebligatın ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, yüzüne karşı tefhim edilen 07.03.2024 tarihli hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.04.2024 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II- Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma ilâmından sonra uzlaştırma bürosuna gönderilen dosyada, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 11.08.2022 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 17.08.2022 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 29.03.2016 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri bu yönden yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.