Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9493 E. 2025/2018 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/669 E., 2013/647 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin reddi, zamanaşımı nedeniyle düşme Sanığın yokluğunda verilen İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli kararının Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre 07.10.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak UYAP’tan yapılan incelemede sanığın tebligatın yapıldığı tarihte İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğunun anlaşılması karşısında; tebligatın usûlsüz olduğu ve hükmün usûlüne uygun kesinleşmediği, sanığın 08.06.2020 tarihli temyiz ve eski hale getirme talebi üzerine, 25.06.2020 tarihli ek kararı ile talebin reddine karar verildiği, sanığın 13.06.2022 tarihli dilekçesi üzerine, 24.06.2022 tarihli ek karar ile sanık hakkındaki infazın durdurulmasına karar verildiği, Yerel Mahkemenin önceki esas üzerinden duruşma açmak suretiyle, sanık hakkında yeniden mahkûmiyet hükmü kurduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği düşünüldü; 1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 27.09.2022 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelemesinde; İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2022 tarihli ve 2013/669 Esas, 2013/647 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Yukarıda belirtildiği şekilde, sanık hakkında verilen 23.09.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün usûlüne uygun kesinleşmediği hâlde, dosyadan el çekildikten sonra kurulan 27.09.2022 tarihli mahkûmiyet hükmünün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla; bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan ve infaz kabiliyeti bulunmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz istemlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 23.09.2013 tarihli mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin incelemesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,(Sanığın yokluğunda verilen İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli kararının Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak UYAP’tan yapılan incelemede sanığın tebligatın yapıldığı 07.10.2013 tarihinde İzmir 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğunun anlaşılması karşısında; tebligatın usûlsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu) aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sayılan 18.10 sıralarında, ölmesi nedeniyle hakkında düşme kararı verilen ... ile birlikte, sert bir cisimle zorlamak suretiyle kilit dilini attırarak şikâyetçiye ait ikamete girip çeşitli eşyaları çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 28.02.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye uygun olarak DÜŞMESİNE, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.