Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9431 E. 2025/172 K. – Konut Dokunulmazlı

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1629 E., 2022/497 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli karar başlığında suç adı olarak hırsızlık suçunun da yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın şikâyetçilerin evinin balkonuna temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Dursun Can Yıldırım gözcülük yaparken çıkması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde belirtilen suçu oluşturmasına karşın, yerel mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 52/4.maddesinin uygulanması sırasında hükmolunan adlî para cezalarının ‘20 eşit taksit halinde sanıktan tahsiline’ karar verilirken, taksit aralıkları gösterilmeyerek infazda duraksamaya neden olunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından "Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/son maddesi uyarınca takdiren 20 eşit taksitte tahsiline,” şeklindeki cümle çıkarılarak yerine " Tayin olunan adlî para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 20 eşit taksit hâlinde tahsiline” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.