Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9302 E. 2025/14287 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2022/104 E., 2022/292 K. SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz istemi yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesindeki hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve sanık hakkında hapis cezasının uygulanması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca hapis cezasının artık adlî para cezasına çevrilemeyeceği ancak adlî para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği dikkate alındığında, sanık müdafiinin 15.04.2022 tarihli karar duruşmasında "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına" ilişkin isteminin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin ve 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içermesi, suç tarihi itibarîyla daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen sanık hakkında; hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine dair bir karar verilmesi gerekirken “sabıkası olduğundan şartları oluşmadığından” şeklindeki yasal ve dosya ile uyumlu olmayan gerekçe ile cezanın ertelenmesine ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.