Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8070 E. 2024/3053 K. – Hırsızlık

SAYISI : 2013/103 E., 2013/398 K. ŞİKÂYETÇİ : ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Antalya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2013 tarihli ve 2013/103 Esas, 2013/398 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün verdiği 31.01.2022 ve 12.09.2022 tarihli temyiz ve eski hâle getirme istemli dilekçeleri üzerine mahkemece verilen 15.02.2022 ve 14.09.2022 tarihli ek kararların, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması sebebiyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, hükümlünün yokluğunda verilen hükmün doğrudan adres kayıt sistemindeki adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan 18.07.2013 tarihli karar tebliği işlemi geçersiz ise de; yapılan incelemede hükümlünün cezasının 07.06.2015 tarihinde infaz edildiği ve en geç anılan tarih itibarıyla hükümlünün karardan haberdar olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra ilk olarak 31.01.2022 tarihinde temyiz eden hükümlünün temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hâle getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.