Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7874 E. 2025/5242 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/514 E., 2022/63 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ayrı ayrı verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma öncesi verilen ve aleyhe temyiz edilmeyen 02.06.2016 tarihli kararda, sanığın adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas ilâmı bulunduğu hâlde TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından ayrı ayrı tekerrüre ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği ve bu yöndeki kabul karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi, 2) Bozma öncesi verilen ve aleyhe temyiz edilmeyen 02.06.2016 tarihli kararda, sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.