Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7840 E. 2025/1853 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7840
Karar No
2025/1853
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli SUÇLARIN TARİHİ : 09.12.2013 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 30.06.2022 tarihli bozma öncesi hükümde sanığın sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edildiği, aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 10 ay hapis cezası olarak infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı "CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay ertelemeli hapis cezasının TCK'nın 51/7. maddesi gereğince infazına karar verildiği takdirde infaz edilebilecek süresinin 10 ay hapis cezasından fazla olamayacağına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/7840, K. 2025/1853, T. 03.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-7840-e-2025-1853-k-e6014dc2fcc1