Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6446 E. 2025/16280 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4118 E., 2020/2759 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin, " sanık ... ile istinaf dışı suç ortakları ... ve ..'ın içinde bulunduğu 61 . ... plakalı aracın 02/02/2019 tarihinde gerçekleştirilen hırsızlık olayının yakınlarında şüphe üzerine durdurulduğu, araçta bulunan sanık ...'in elinde eldiven olduğunun ve tüm sanıkların tutanak içeriğine göre tedirgin ve telaşlı tavırlar sergilediklerinin görülmesi üzerine jandarma görevlilerince araçta bulunan kişilerle yapılan mülakatta sanıkların çelişkili cevaplar verdikleri, bunun üzerine araçta yapılan inceleme esnasında araçta bulunan çuval içinde suçta kullanıldığı değerlendirilen 1 adet tel kesme makası, ahşap direklere çıkmakta kullanılan 1 çift aparat, boş çuvallar vs. malzemelerin ele geçirildiği, yine her iki olay yerinde yapılan inceleme esnasında olay yerinden alınan ayakkabı izlerinden bir tanesinin istinaf dışı sanıklardan ... isimli kişinin ayakkabısı ile birebir örtüştüğünün tespit edildiği, 24.01.2019 gününe ilişkin olay yeri yakınlarındaki PTS sistemi üzerinden yapılan incelemede sanıkların olay günü içerisinde yakalandıkları aracın .. ilçesi .. Mahallesi yakınlarında bulunduğuna ilişkin tespit yapıldığı, sanıkların alınan savunmalarında olay yeri yakınlarında ne maksatla bulunduklarına ilişkin ikna edici bir açıklama yapamamaları, her üç sanığın da adli sicil kayıtlarına göre benzer suçlardan çeşitli sabıka kayıtlarının bulunması vs hususlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanık ...'in isnad edilen 'kamu hizmetine tahsis edilmiş eşya üzerinde hırsızlık' ve 'kamu malına zarar vermek' suçlarını işlediğine dair dosyada yeterli delil mevcut olmasına rağmen istinaf aşamasında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının CMK 303/1 madde gereği kaldırılarak sanığın CMK 223/2.e maddesi gereği beraatine 303/1 maddesi gereği "düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine" dair kararın hukuka uygun olmadığı, kabule göre de; istinaf incelemesi esnasında CMK 303/1 a.c.d.e.f ve h bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilebileceği düzenlenmiş olup, bu kapsama girmeyen şekilde bölge adliye mahkemesince beraat kararı verilebilmesi için CMK 280/1,g maddesi gereği duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra eylemin kabulüne göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet kararına karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanık hakkındaki hüküm bakımından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda delil değerlendirilmesi yapılarak sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Dosya içeriğine göre, sanığın arkadaşı ...'ya taziyeye gitmek için yolda tesadüfen denk geldiği temyiz dışı sanıkların bulunduğu araca bindiğini beyan ettiği, ...'nın 04.02.2019 tarihli kolluk beyanında, sanığı daha önce aynı mahallede ikamet etmesi nedeniyle tanıdığını ancak özel olarak kendisiyle hiç görüşmediğini, amcasının vefatından nasıl haberdar olduğunu bilmediğini, taziye için evine gelmek istemesinin gerçek dışı olduğunu belirttiği, sanığın 04.02.2019 tarihli savcılık beyanında ise; temyiz dışı ...'ın define aramak için kendisini aradığını, kendisinin ..'a gelmesini istemesi üzerine temyiz dışı sanıkların ...'a geldiklerini ve araca bindiğini, 18.04.2019 tarihli talimat ile alınan savunmasında ise; diğer kişileri tanımadığını, ..'ye hastaneye giderken o araçta bulunduğunu beyan ettiği, aşamalardaki tüm beyanlarının çelişkili olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlediği sabit olmasına rağmen mahkûmiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, 3- Elektrik tellerinin kesilmesi nedeniyle kamu hizmetinin geçici de olsa aksayıp aksamadığının elektrik idaresinden sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrasında kurulacak hükümde 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.