Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5683 E. 2025/2016 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/425 E., 2021/101 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu (sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen 16.02.2021 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin 25.02.2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu), aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede; Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Her ne kadar sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, atılı suçu inceleme dışı ... ile birlikte işlediklerini beyan etmiş ise de, sanık ...nin suçlamayı kabul etmediği ve inceleme konusu dosyada sanık ... hakkında açılan kamu davasında atılı suçlardan beraat kararı verildiği ve bu kararların 24.02.2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği hususunda her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin delilin bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.