Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5168 E. 2025/3051 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/68 E., 2021/253 K. - 2013/75 E., 2013/142 K. SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında, Mahkemenin, bozma öncesindeki 13.11.2013 tarihli kararında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri hakkında, sanıklar müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince yapılan 06.02.2018 tarihli ve 2016/11213 Esas, 2018/1273 Karar sayılı temyiz incelemesinde; sanık ... hakkında tayin edilen 2.000,00 TL doğrudan adlî para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verildiği ancak 11.11.2015 tarihli Tebliğname'de haklarında görüş belirtildiği hâlde diğer sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mala zarar verme suçları yönünden ise sehven herhangi bir temyiz incelemesi ve karar bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; I- Sanıklar ... ve ... hakkında, Mahkemenin 13.11.2013 tarihli kararıyla mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Sanıkların hırsızlık amacıyla gittiği mağdura ait ikametin kapısını sert bir cisimle 2cmx30cm ebatlarında açarak kilidi devre dışı bırakmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 13.11.2013 tarihli ilk mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz isteği bu yönden yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.