Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5166 E. 2024/16586 K. – Konut Dokunulmaz

Konu: Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5166
Karar No
2024/16586
Karar Tarihi
Konu
Konut Dokunulmazlığının İhlâli

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/305 E., 2021/601 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra sanığın yeni suç işlemesi nedeniyle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/162 Esas, 2015/570 Karar sayılı ilâmı ihbar edilip mahkemece hüküm açıklanmış ise de, bu hükmün suç tarihinin hükmün kesinleşmesi tarihinden önce olması nedeniyle hükmün açıklanması şartlarının oluşmadığı, ancak; Mahkemenin 19.09.2012 tarihli ve 2012/281 Esas, 2012/1133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın itirazı üzerine 24.06.2016 tarihinde kesinleşmesinin ardından denetim süresi içinde sanığın 05.08.2016 tarihinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâli suçlarını işlediği, Sakarya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2019 tarihli, 2018/35 Esas ve 2019/1053 Karar sayılı kararıyla cezalandırılmasına karar verildiği, böylece hükmün açıklanması koşulları oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.06.2016 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 05.08.2016 arasındaki durma süresi eklendiğinde dahi suç tarihi olan 13/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/5166, K. 2024/16586, T. 06.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-5166-e-2024-16586-k-5a84d372e0ca