Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4569 E. 2023/4214 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4569
Karar No
2023/4214
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/822 E. 2022/128 K. ... : ... SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihi itibarıyla sanığın, gündüz vakti saat 09.45 sıralarında katılanın işyerinin bahçesinde bulunan demir boru, flaş metal sac ve benzeri malzemeleri at arabasına yüklerken yakalanması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.12.2011 tarihi itibarıyla durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 05.08.2015 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 3 yıl 7 ay 11 günlük durma süresi de eklendiğinde, olağan zamanaşımının 27.12.2007 olan ilk karar tarihinden son karar tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/822 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/4569, K. 2023/4214, T. 04.09.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-4569-e-2023-4214-k-eae4ae351f6e