Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3994 E. 2025/1731 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3994
Karar No
2025/1731
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/272 E. 2022/129 K. SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma ve yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve kararı temyiz eden suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; A- Katılan kurum vekilinin Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/8364 Esas, 2021/9740 Karar sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki bozma sebebinin, mahkemece hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve kararı temyiz etmemesi nedeniyle hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, katılan vekiline bozmadan sonra verilen 04.03.2022 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği katılan vekilinin bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, B- Katılan kurum vekilinin Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde ise; Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA 2- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde, Sanığa katılan kuruma ait telefon kablolarını kesmesi şeklinde isnat edilen eyleme uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 02.05.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3994, K. 2025/1731, T. 05.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-3994-e-2025-1731-k-79d48b1e9dbe