Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3983 E. 2024/11043 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3983
- Karar No
- 2024/11043
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/360 E., 2021/424 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I- Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yüzüne karşı 21.09.2021 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı sayılı Kanun'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03.12.2021 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesinde belirtilen cezanın üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 03.03.2015 günlü mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.