Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3758 E. 2025/12522 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1453 E., 2020/2261 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması, temyiz isteminin reddi 1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1453 Esas, 2020/2261 Karar sayılı kararının sanığın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelemesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmadığına ve zararı gidermek istemesine rağmen elinde olmayan nedenlerle bunu gerçekleştiremediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Mahkemece tekerrüre esas alınan Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/536 Esas, 2015/337 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin sanığın UYAP üzerinden alınan adlî sicil kaydına göre kesinleşme tarihinin 28.12.2017 olduğunun ve somut olayın suç tarihinin ise 27.12.2016 olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilâmda tekerrüre esas alınan Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 15.05.2009 tarihli ve 2009/1 Esas, 2009/155 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin somut olay bakımından tekerrüre esas olmakla beraber, ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek en ağır ilâm olan Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 tarihli ve 2013/594 Esas, 2014/424 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2014 tarihli ve 2013/594 Esas, 2014/424 Karar sayılı ilâmı ile, kasten yaralama suçundan 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu ilâmdaki mahkûmiyetin tekerrüre esas alınmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.