Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/358 E. 2025/14646 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/358
Karar No
2025/14646
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/319 E., 2022/608 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2015/52 Esas, 2015/283 Karar sayılı ilâmı uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı, UYAP'tan yapılan kontrolde yapılan uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşma sağlanarak 07.11.2018 tarihli ek karar ile düşme kararı verildiğinden bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 35. maddesi uyarınca verilmiş 5 ay hapis cezasını içeren Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2013/646 Esas, 2014/935 Karar sayılı ilâmın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına; yerine "Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2013/646 Esas, 2014/935 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/358, K. 2025/14646, T. 08.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-358-e-2025-14646-k-1e189ea3f3a2