Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3456 E. 2025/12094 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/477 E., 2020/1035 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, hiç bir evrakın kendisine ulaşmadığına, duruşmalara katılamadığına, atılı suçtan haberi olmadığına ve suçu işlemediğine, mahkûmiyete dair delil bulunmadığına mükerrir olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesine göre belirlenen 5 yıl hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 4 yıl hapis ve 160,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 4 yıl hapis ve 160,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "...cezanın 4 yıl hapis ve 160,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine" ibareleri çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 4 yıl hapis ve 160,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.