Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3045 E. 2025/10141 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3156 E., 2020/161 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlemediğine, hurda toplaması sebebiyle müştekinin işyerinin penceresinde parmak izinin bulunmuş olmasının olağan olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi ve masumiyet karinesinin dikkate alınması ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kamera görüntülerindeki kişinin sanık olduğunun tespit edilemediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; 1- Katılanın ifadelerine göre, suça konu iş yerini saat 23.45'te kapattığı ve ertesi gün saat 05.30 sıralarında iş yerine geldiğinde hırsızlık eylemin gerçekleştiğini fark ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 05.19'da bittiği ve bu hâli ile şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği, ancak katılan tarafından dosyaya sunulan CD kaydının kriminal incelenmesinde saate ilişkin bilginin yer almadığı da anlaşılmakla, söz konusu CD incelenerek suça konu saat tereddüte yer verilmeyecek şekilde tespit edildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 15 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu, 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezası olarak karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca bozma sonrası kazanılmış hakkın gözetilmesine, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.