Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3001 E. 2025/14844 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3001
- Karar No
- 2025/14844
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2773 E., 2019/2457 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, hükmün yürürlüğünü devam ettirdiğinin tespiti TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I) Sanık müdafiinin, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2018 tarihli ve 2018/19 Esas, 2018/473 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.01.2019 tarihli ve 2018/2645 Esas, 2019/5 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın da Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2019/2282 Esas, 2019/10062 Karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği, hırsızlık suçundan yürütülen bozma sonrası yargılama sırasında ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.10.2019 tarihli ve 2019/2773 Esas, 2019/2457 Karar sayılı kararı ile verdiği hükmün yürürlüğünü devam ettirdiğinin tespitine ilişkin kararın ise 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; konusu bulunmayan karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık ve müdafiinin, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, hakkında etkin pişmanlık, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanması gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, verilen kararın usul, yasa ve maddi gerçeğe aykırı olduğuna ve somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca ... 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.