Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2929 E. 2025/10941 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3181 E., 2018/168 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suça iştirâk etmediğine, suç eşyalarının sanık üzerinde ele geçmediğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık müdafiinin, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına dair isteğinin, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdirî indirim hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan; Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/171 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 14.03.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan dolayı mahkûmiyet kararı verildiği ve kararın 09.04.2015 tarihinde kesinleştiği, ancak UYAP üzerinden yapılan incelemede Mahkemenin, 08.01.2024 tarihli ek kararı ile sanığın yaşının "16.12.1997" olarak düzeltildiğinin belirlenmesi nedeniyle yargılamanın yenilenmesine dair karar verildiği ve bu haliyle sanığın tekerrüre esas alınan karara konu suç tarihinde çocuk yaşta kaldığı ve 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı anlaşıldığından; bahsi geçen yargılamanın yenilenmesi kararının akibeti araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca gereği için takdiren "Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.