Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28457 E. 2023/9353 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3256 E. 2023/4079 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü: A. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eve ikinci kez girdiğine dair delilin olmadığına, tutukluluğuna devamına karar verilerek zararı giderme imkanı tanınmadığına cezalandırılmasına yeterli delillerin olmadığına, sanığın temyiz isteminin, eve bir kez girdiğine, hırsızlık yaptığından dolayı pişmanlığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereği 1/4 oranında artırım yapılarak 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı göz önüne alınarak, ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen anılan hukuka aykırılığın aynı Kanun'un 303/1-f maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün olduğundan; “5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereği 1/4 oranında artırım yapılarak hapis cezanın 9 yıl 4 ay 15 gün olarak belirlenmesine” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereği 1/4 oranında artırım yapılarak hapis cezanın 8 yıl 16 ay 15 gün olarak belirlenmesine” şeklinde kısmın eklenmesine ve 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.