Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28285 E. 2024/15419 K. – Suç Eşyasının
Konu: Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/28285
- Karar No
- 2024/15419
- Karar Tarihi
- Konu
- Suç Eşyasının Satın Alınması Veya Kabul Edilmesi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/694 E., 2016/456 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 53, 58. maddeleri ile cezalandırılması talebi ile "hırsızlık" suçundan dava açıldığı, yargılama sonucunda mevcut delil durumuna göre sanığın üzerine atılı "hırsızlık" suçunu işlediğine dair kesin ve şüpheden uzak delil elde edilemediği, ancak suça konu eşyaların sanığın evindeki aramada bulunması sebebiyle suçun 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesine uyan "suç eşyasını satın alma veya kabul etme" suçuna dönüştüğü, sanığa sabit olan eylemine uyan aynı Kanun'un 165/1. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan mahkûmiyet kararı verildiği hâlde, ayrıca hırsızlık suçundan da beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 03.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.