Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28217 E. 2025/17683 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/28217
- Karar No
- 2025/17683
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1804 E., 2023/2461 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme SUÇLARIN TARİHİ : 25.01.2015 HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Tüm dosya içeriğine göre, şikâyetçiye ait aracın camı kırılarak içerisinden dizüstü bilgisayarının çalındığı, başka bir hırsızlık suçu nedeniyle yakalan sanıkların bulunduğu araç içerisinden şikâyetçiye ait dizüstü bilgisayarın ele geçirildiği ve kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu şikâyetçiye ait olduğu belirlenip teslim edildiğinin anlaşılması karşısında rızaî iade bulunmadığı hâlde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz sebpepleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II. Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Tüm dosya içeriğine göre, şikâyetçiye ait aracın camı kırılarak içerisinden dizüstü bilgisayarının çalındığı, başka bir hırsızlık suçu nedeniyle yakalan sanıkların bulunduğu araç içerisinden şikâyetçiye ait dizüstü bilgisayarın ele geçirildiği ve kolluk tarafından yapılan araştırma sonucu şikâyetçiye ait olduğu belirlenip teslim edildiğinin anlaşılması karşısında rızaî iade bulunmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/496 Esas, 2009/558 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş hükümlülükler olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden tekerrüre ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Sanık hakkında Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/496 Esas, 2009/558 Karar sayılı ilâmında yazılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.