Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27946 E. 2024/15415 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHLERİ : 17.12.2018 - 10.02.2020 SAYISI : 2014/1212 E., 2016/154 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması, bozma

I- Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıklar hakkındaki ek kararların, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların yokluklarında verilip, sanık ...'a 20.06.2016 tarihinde, sanık ...'a 22.02.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 29.11.2019,23.12.2019, 13.01.2020 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin, 13.12.2018 tarihinde temyiz eden sanık ...'ın temyiz isteminin Mahkemece reddine karar verildiği belirlenmekle; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 17.12.2018 ve 10.02.2020 tarihli ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu kararlara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararların Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık ... Karataş hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suçun işlenmesine konu çekici ve dorsenin çevresinde gezen, şüpheli davranışlar sergileyen iki kişinin görüldüğü ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince dorsenin yan sokağında içinde üç kişinin bulunduğu aracın görüldüğü, araçtaki şahısların dur ihtarına da uymayarak kaçtıkları, DNA araştırmasında terk ederek kaçtıkları aracın içinde inceleme dışı ...'in DNA'sının çıktığı, araç içinde yapılan aramada akaryakıt hırsızlığına delil oluşturan nitelikte eşyaların bulunduğu, bu aracın sanık ...'e ait sürücü belgesi ile inceleme dışı sanık ... tarafından kiralandığı anlaşılan olay bütünlüğü içerisinde sanığın inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte hırsızlık suçunu işlediği kabul edilerek Tebliğname'deki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.