Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27076 E. 2026/8286 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/27076
Karar No
2026/8286
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2019 E., 2023/480 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "suçun işlenmediğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "deliller incelenmeden karar verildiğine, cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına"; sanık ...'ın temyiz isteminin, "cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına ve delillere göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.12.2021 yerine 01.12.2021 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak değerlendirilmiş, sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/147 Esas, 2019/74 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken, Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/37 Esas, 2020/94 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması suretiyle birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddi kararları hukuka uygun bulunduğundan sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Devrekani Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/27076, K. 2026/8286, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-27076-e-2026-8286-k-9b309bc77fb7