Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/25543 E. 2023/6289 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/25543
Karar No
2023/6289
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlâli

T U T U K L U İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1924 E., 2023/1864 K. SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1.Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafınin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2. Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafıinin temyiz isteminin, "Mahkemece herhangi bir araştırma yapılmadan malın değerinin katılanın beyan ettiği şekilde olduğuna karar verildiği, malın değerinin azlığına yönelik savunmanın kabul edilmediği, ayakkabıların kamera kayıtlarında görünmemesi, ayakkabılar ve bebek arabasına ilişkin herhangi bir tespit yapılmaması, herhangi bir fatura sunulmaması, fotoğraf yahut kamera kayıtları üzerinde çalınan malların bedel tespitinin yapılmaması nedeniyle eksik inceleme yapıldığı, ceza tayin edilirken alt sınırdan hayli uzaklaşıldığı, alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesinin gösterilmediğine" ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunduğundan; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/1924 Esas, 2023/1864 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "ayrıca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 01. 11. 2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/25543, K. 2023/6289, T. 01.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-25543-e-2023-6289-k-9102743d1820